30 października 2014 roku Szwecja jako pierwsze państwo Unii Europejskiej uznało państwowość Palestyny (nie licząc byłych państw komunistycznych, które dokonały tego w 1988 roku). Był to mocny akcent na rozpoczęcie kadencji nowej, socjaldemokratycznej ministry spraw zagranicznych Margot Wallström, która wprowadziła też pojęcie „feministycznej polityki zagranicznej” – polityki opartej na wartościach i prawach człowieka. Po zmianie władzy w 2022 roku nowy minister Tobias Billström zapowiedział koniec „polityki symbolicznej”, a uznanie państwowości palestyńskiej nazwał „niefortunnym”. Koleje szwedzkiej polityki zagranicznej w XX i XXI wieku pokazują, jak kraj ten wciąż odbija się pomiędzy marzeniami a realizmem.
Po latach neutralności
Z drugiej wojny światowej Szwecja wyszła relatywnie bez szwanku. Polityka neutralności i balansowania pomiędzy wrogimi siłami wykształciła jednak jeszcze mocniejsze poczucie, podsycane przez rozkręcająca się Zimną Wojnę, że Szwecja powinna trzymać się na ubo...
Pozostało jeszcze 94% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.