Wileńska Kukułka

Rozgłośnia Wileńska magią swoich audycji zaskarbiła sobie serca setek słuchaczy. Mieszkańcy Wileńszczyzny z niecierpliwością wyczekiwali swoich ulubionych słuchowisk i tłumnie zasiadali przy radioodbiornikach w szkołach, posterunkach granicznych i pod wiejskimi strzechami, by posłuchać „Kukułki Wileńskiej” czy „Ciotki Hali”.

|

Kpt. rezerwy Roman Pikiel jeden z założycieli Wileńskiej Radiostacji. Zdj. Narodowe Archiwum Cyfrowe 4 marca 1927 roku grupa zapaleńców z Wileńskiego Biura Radiotechnicznego nadała pierwszą w wileńskim eterze audycję radiową. Trwające dwie godziny eksperymentalne słuchowisko słowno-muzyczne wzbudziło wśród wilnian niebywały entuzjazm. Lokalne czasopisma rozpisywały się o zaletach radiofonii, a niektórzy publicyści pozwolili sobie na postawienie postulatu utworzenia stałej stacji radiowej. Argumentowali, że stacja radiowa jest coraz bardziej potrzebna ze względów kulturalnych i politycznych. Utworzenie rozgłośni w Wilnie zrównoważyłoby sygnał płynący od dawna z rozgłośni mińskiej i kowieńskiej. Postulaty te zostały usłyszane w Warszawie. W siedzibie Polskiego Radia uznano powagę sytuacji: niespełna miesiąc po marcowej audycji, zapadła decyzja o uruchomieniu regionalnej stacji Polskiego Radia na ziemiach wschodnich Rzeczypospolitej. „Halo! Halo! Tu Polskie Radjo Wilno” http://przegladbal...

Pozostało jeszcze 94% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się