Ofensywa Wileńska. Zajęcie Wilna w czasie wojny polsko-bolszewickiej

Operacja Wileńska w kwietniu 1919 roku była pierwszym poważnym testem dla Wojska Polskiego jak i dla młodego państwa polskiego. Wilno miało nie tylko znaczenie sentymentalne dla Marszałka Piłsudskiego. Miasto miało znaczenie militarne i polityczne. Bez Wilna nie dało się prowadzić dalszej ofensywy na wschód w ramach prowadzonej wojny polsko-bolszewickiej oraz realizować planów politycznych dotyczących ziem dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego.

|

Zdawaliśmy sobie sprawę jak najdokładniej, że nieudanie się ataku skompromitowałoby oręż polski, a pod względem politycznym – państwo polskie – tak tuż przed wkroczeniem do Wilna sytuację wspominał major Tadeusz Piskor uczestnik kwietniowej ofensywy. Wrażenia mjr. Piskora pokazują jakie znaczenie dla ówczesnych mogła mieć możliwa klęska w trakcie Operacji Wileńskiej. Dziś pomija się często ów kontekst, ale były to pierwsze regularne walki między Armią Czerwoną a Wojskiem Polskim. Jej możliwe niepowodzenie byłoby ciosem dla morale wojska, ale i całego społeczeństwa polskiego. Pierwsze koncepcje uderzenia w kierunku Wilna w głowie Marszałka zrodziły się jeszcze w styczniu 1919 roku. Realne działania planistyczne rozpoczęły się dopiero kilka tygodni później. Wpłynęła na to sytuacja wojskowo–polityczna w regionie, a było nią nawiązanie w lutym realnej linii styku między siłami rewolucyjnej Rosji, a  zrębami Wojska Polskiego na północnym-wschodzie. Przed Naczelnikiem Państwa stało trudne za...

Pozostało jeszcze 93% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się