„Odszedł w miesiąc po pokoju w Tartu”. Sto lat temu zmarł Jaan Poska

Działał w tym samym okresie, gdy ministrami spraw zagranicznych byli Leon Wasilewski i Ignacy Jan Paderewski, zaś politykę zagraniczną niepodległej Łotwy kształtował Zigfrīds Anna Meierovics. Wynegocjował korzystny dla Estonii pokój w Tartu, który ustanowił istniejącą do 1940 r. granicę państwową. Był pozytywnie oceniany przez Polaków jako Estończyk gotowy do budowy czegoś w rodzaju Międzymorza, łączącego kraje bałtyckie, Polskę i Rumunię. Choć miał korzenie rosyjskie, wyznawał prawosławie, to z wielkim sercem włączył się w budowę nowej republiki położonej na północy Europy. Dziś mija setna rocznica śmierci Jaana Poski.

|

Jaan Poska urodził się w 1866 r. jako Iwan Iwanowicz Poska, piąte z dwunastu dzieci biednej, rosyjskojęzycznej rodziny w Laiusevälja (obecnie gmina Jõgeva). Jego ojciec pełnił funkcję zakrystiana w lokalnej cerkwi. Początkowo przyszły minister spraw zagranicznych uczęszczał do cerkiewnej szkoły w Tuhalaane (ob. gmina Karksi). Następnie przyszło prawosławne seminarium duchowne w Rydze – wielu Estończyków kształciło się wtedy w stolicy guberni inflanckiej, która obejmowała także południową Estonię, później matura w Tallinnie (do 1918 r. Rewal), następnie zaś studia na prestiżowym Uniwersytecie w Tartu (do 1893 r. Dorpat, następnie do 1918 r. Jurjew). O ile początkowo Poska chciał studiować medycynę, to dość szybko zmienił zainteresowania i podjął studia prawnicze. Kariera w carskiej Rosji i początki Estonii Podczas studiów młody Jaan zaczyna przygodę z tłumaczeniami – pod pseudonimem Jaan Karu opublikuje przekłady z języka rosyjskiego, który znał perfekcyjnie, bo był używany w domu. Spod...

Pozostało jeszcze 93% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się