Upadek meteorytu w Inflantach w okolicach Liksny, który miał miejsce 30 czerwca (12 lipca według nowego stylu) 1820 r., był ważnym wydarzeniem dla współczesnych. Dyskutowano o tym nie tylko w kręgach naukowych w całym kraju, ale także wśród chłopów w łatgalskich wsiach i karczmach, czy na imprezach towarzyskich i na arystokratycznych salonach. „Niebiańskie kamienie” w jednych wywoływały strach i dezorientację, w drugich – religijno-mistyczną ekstazę, w innych – prawdziwą ciekawość i zainteresowanie naukowe. Natura tego zjawiska przez długi czas pozostawała tajemnicą i jeszcze pod koniec XVIII w. Akademia Paryska stwierdziła, że „kamienie nie mogą latać”. Ale kamienie latały i było wielu świadków tego zjawiska.
Właściciel Schloßberga
Szczególne zainteresowanie przestrzenią kosmiczną przejawiał hrabia Michał Plater-Zyberk (1777-1862), który mieszkał w majątku Schloßberg w Semigalii (obecnie Pilskalne k. Iłukszty w granicach Łotwy, rezydencja nie została zachowana). Był to człowiek, które...
Pozostało jeszcze 93% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.