Śladami „Wielkiego Gracza” – recenzja książki Maxa Cegielskiego

W swojej najnowszej książce „Wielki Gracz. Ze Żmudzi na Dach Świata” Max Cegielski przypomina postać polskiego szlachcica z Kresów, który stał się jednym z ważniejszych aktorów w pojedynku imperialnych potęg. Biografia Bronisława Grąbczewskiego jest punktem wyjścia do opowieści o tym, jak „Wielka Gra” ukształtowała peryferia wielkich mocarstw i jakie są jej współczesne konsekwencje.

|

Bronisław Grąbczewski Bronisław Grąbczewski (1855-1926) w większości polskich opracowań encyklopedycznych figuruje jako podróżnik, uczony, geograf i etnograf. Jako oficer rosyjskiej armii uczestniczył w wyprawach badawczych na krańcach Azji Środkowej, m.in. w górach Pamiru. Pochodził ze Żmudzi i wychowywał się w rodzinie o patriotycznych tradycjach, jego ojciec był powstańcem styczniowym i zesłańcem. Tyle można dowiedzieć się z najbardziej podstawowych not biograficznych polskiego badacza na służbie rosyjskiego cara. Te bardziej szczegółowe mówią, ile wiorst przebył Grąbczewski, w odkrywaniu jakich terytoriów uczestniczył, jakie funkcje pełnił w carskiej administracji. W ostatnich latach życia, spędzonych już w niepodległej Polsce, Grąbczewski spisywał wspomnienia ze swoich wypraw – przed śmiercią zdążył wydać cztery zbiory relacji. O Grąbczewskim pisali też jemu współcześni, którzy widzieli w nim wielkiego odkrywcę, jakiego potrzebowała odradzająca się Polska, kogoś w rodzaju „polskie...

Pozostało jeszcze 88% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się