Autorka umiejętnie korzystając z różnych źródeł relacjonuje kontakty kulturalne Polski i Estonii na kilku płaszczyznach. W pierwszym rozdziale Natalia Sindetskaja skupia się na relacjach pomiędzy Polską (szerzej Rzeczpospolitą Obojga Narodów) a ziemiami estońskimi przed 1918 rokiem oraz na stosunkach Estonii i Polski po odzyskaniu niepodległości. Uniwersytet w Dorpacie (Tartu) odgrywał tu czołową rolę, głównie z powodu licznych studentów z ziem I Rzeczypospolitej, szczególnie w XIX – początku XX wieku. Opisywanie relacji kulturalnych nie jest oderwane od kroniki stosunków międzypaństwowych oraz szerzej – uwarunkowań geopolitycznych naszej części Europy między I a II wojną światową. Autorka również wspomina postać Marii Kruszewskiej, żony estońskiego generała Johanna Laidonera – oficjalnej Pierwszej Damy Estonii w okresie międzywojennym. W drugim rozdziale czytelnik niespodziewanie może odkryć, że istniała osobliwa „gwara dorpacka” języka polskiego (z domieszką słów pochodzenia ugrofińs...
Pozostało jeszcze 82% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.