Modna tendencja Aspazija około 1912 r. Jeśli nie liczyć wyborów samorządowych przeprowadzonych w carskiej Rosji w 1905 r., w których mogły brać udział także łotewskie kobiety, co daje niektórym Łotyszom tytuł do mówienia, że w prawach kobiet Łotwa wyprzedziła swego czasu Finlandię, która płci żeńskiej dała prawa głosu w 1906 roku, to równouprawnienie kobiet przyszło na Łotwie już w 1918 r. Traktowana obecnie jako główne święto państwowe data 18 listopada, gdy republika ogłosiła swą niepodległość, jest także świętem płci żeńskiej. To wtedy Rada Narodowa postanowiła, że wybory do Zgromadzenia Ustawodawczego, które miało zostać rychło zwołane, odbędą się „w formie powszechnej, bezpośredniej, równej, tajnej i proporcjonalnej z udziałem dwóch płci”. Ta zasada uzyskała potwierdzenie w „ustawie o wyborach do Zgromadzenia Ustawodawczego” przyjętej 19 sierpnia 1919 r., a także w uchwalonej 15 lutego 1920 r. konstytucji Republiki Łotewskiej, zwanej „Satversme”, obowiązującej do dzisiaj. – Równou...
Pozostało jeszcze 95% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.