Książka o Emilii Plater, księżna d’Abrantès i pisarz Honoré de Balzac

Pierwsza biografia bohaterki powstania listopadowego Emilii Plater została opublikowana w Paryżu w 1835 roku. Jej autorem był Józef Straszewicz – krajan hrabianki, który znał ją osobiście. Przy pracy nad książką Straszewiczowi pomagali Władysław i Cezary Platerowie – kuzyni Emilii, którzy znali ją od dzieciństwa i mogli podzielić się szczegółami biograficznymi. Ale ta książka miała jeszcze jedno zadanie – posługując się popularnością nazwiska hrabianki we Francji, „dać cudzoziemcom dokładne wyobrażenie o rewolucji polskiej, a osobliwie szczegóły o powstaniu na Litwie, tak niedokładnie przez nas samych znane”. Dla realizacji tego zadania wszelkie środki były dobre.

|

Przeczytaj także:  Epizod z wojennej biografii Emilii Plater Bezprecedensowa publikacja Do pracy nad biografią Emilii Plater Straszewicz przystąpił jesienią 1832 roku[1]. Zakładano, że książka wydana zostanie w następnym roku po francusku, w jednym tomie o objętości 24 arkuszy drukarskich i pod nazwą Emilia comtesse Plater, sa vie et sa mort („Hrabianka Emilia Plater, jej życie i jej śmierć”)[2]. Ale autor nie zdołał zakończyć pracy na czas, a książka ostatecznie ujrzało światło dzienne nie w 1833 roku, jak planowano, a dopiero w 1835 roku. Strona tytułowa książki J. Straszewicza „Polacy i Polki...”. Paryż, 1832. Józef Straszewicz był pięć lat starszy od bohaterki swojej książki. Po klęsce powstańców przeszedł przez granicę pruską, złożył broń i od lipca 1832 roku żył w Paryżu. W stolicy Francji zajął się działalnością wydawniczą. Już w 1832 roku Straszewicz zaczął wydawać biografie uczestników powstania listopadowego. Publikacja ukazywała się w oddzielnych zeszytach na przestrzen...

Pozostało jeszcze 91% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się