Pierwszym z nich był cmentarz luterański, którego istnienie datuje się od połowy XVI wieku. Wiedzę o początkach luteranizmu w Wilnie niezmiennie od lat czerpiemy z pracy Adama Ferdynanda Adamowicza, Kościół ewangelicko-luterański czyli augsburski w Wilnie, wydanej w 1855 roku. Wiele danych w niej zawartych zostało co prawda częściowo skorygowanych, uzupełnionych bądź odrzuconych, mimo to stanowi nadal podstawę dla każdego, kto pragnie się tematem zainteresować. Adamowicz pisał m.in. o rozbieżnościach w źródłach dotyczących daty założenia domu modlitwy wileńskich luteranów. Przyjmuje się, że było to w 1555 roku, podobnie jak fakt, że stało się to z inicjatywy Jana Wiklefa (lub raczej Jana Winklera), natomiast fundatorem był Mikołaj Radziwiłł Czarny. Zbór przechodził swoje koleje losu, pożary i przebudowy, jednak pozostał w tym samym miejscu do czasów obecnych, przy ulicy Niemieckiej (Vokiečių g. 18-20). Gmina luterańska w wyniku licznych darowizn posiadała w okolicy niedalekiej od zbor...
Pozostało jeszcze 97% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.