Ričardas Gavelis i jego „Wileński poker”. Kultowa litewska powieść wreszcie po polsku

Opowieść o Ričardasie Gavelisie (1950–2002), prozaiku, dramaturgu, publicyście, jednym z najważniejszych intelektualistów i krytyków współczesnej Litwy, należy zacząć od dobrej wiadomości – wydawnictwo KEW wydało właśnie opus magnum Gavelisa, powieść "Wileński poker" ("Vilniaus pokeris", 1989), którą z litewskiego przełożył Kamil Pecela. To druga książka pisarza przetłumaczona na język polski – w 2002 roku Ex Libris opublikował "Wspomnienia młodego człowieka" ("Jauno žmogaus memuarai", 1991) w przekładzie Joanny Tabor.

|

Ričardas Gavelis był i jest dla literatury litewskiej postacią wyjątkową, bez której trudno mówić nie tylko o prozie ostatniego dziesięciolecia XX wieku – czy inaczej: pierwszego dziesięciolecia niepodległości – ale też nie sposób wyobrazić sobie mapy ówczesnego życia literackiego, społecznego i kulturalnego. Gavelis był fizykiem z wykształcenia, pisarzem z powołania, mieszczuchem z zamiłowania. Był wilnianinem do szpiku kości i jednym z najwyrazistszych twórców nowoczesnej, opartej na dekonstrukcji, mitologii Wilna w literaturze litewskiej. Autor Wileńskiego pokera z precyzją patologa demaskował absurdy sowieckiej ideologii, tworząc zniuansowaną kronikę tamtych czasów oraz niezwykle przenikliwe charakterystyki homo sovieticus i homo lithuanicus. Ričardas Gavelis był prawdziwym koneserem kultury i życia – lubił dobrą literaturę, dobre rzeczy i trunki, był za pan brat ze zwątpieniem, demonami i śmiercią, naprawdę grał w pokera, słuchał jazzu i bluesa. Nie prowadził za sobą tłumów, ale b...

Pozostało jeszcze 92% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się