Antysowiecki opór zbrojny w krajach bałtyckich rozpoczął się już w momencie wkroczenia Armii Czerwonej na tereny Litwy, Łotwy i Estonii. O końcu zorganizowanego oporu można mówić w 1953 roku, chociaż ostatni ukrywający się partyzant został zabity w 1978 roku. O specyfice antykomunistycznej partyzantki w krajach bałtyckich opowiada w rozmowie z Przeglądem Bałtyckim prof. Rafał Wnuk, autor wydanej niedawno książki Leśni bracia. Podziemie antykomunistyczne na Litwie, Łotwie i w Estonii 1944-1956. Rafał Wnuk. Zdj. Wikipedia / CC. Rafał Wnuk jest historykiem, badaczem zbrojnego ruchu oporu w czasie II wojny światowej i w okresie powojennym w Polsce oraz krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Ukończył studia historyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie następnie się doktoryzował. Habilitację uzyskał w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk. W 2017 roku otrzymał tytuł profesora. Jest kierownikiem Katedry Historii i Historiografii Europy Wschodniej w Instytucie Hist...
Pozostało jeszcze 95% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.